NASA, WARP sürücüsü mü geliştiriyor?

NASA tarafından yayınlanan bir fizibilite raporu,  NASA’nın yıldızlararası uzay programının bir parçası olarak , WARP motoruyla uzayda yol alma fikri üzerinde çalıştığını doğruladı.

NASA henüz ışık hızına yaklaşabilen bir motor üretmedi. Yine de raporda,  Limitless Space’in ileri düzey itici güç fizikçisi Harold Sonny White, süper lüminal (ışık hızından daha hızlı) seyahatte öne çıkan, “Alcubierre Warp Sürücüsü” olarak bilinen teknolojinin,  teoride bir paradoksunu çözüyor.

WARP sürücüsü nedir?

“Warp Sürücüsü” terimi, bilim kurgu edebiyatında ve sinemada çok kullanılır. Bunlar arasında en ünlüsü Star Trek.

Start Trek’de, ışıktan daha hızlı olan Warp sürücüsü, maddenin antimadde ile çarpışması sonrasında ortaya çıkan patlayıcı enerjiyi, itiş gücüne dönüştürerek çalışır. Seride, bu olağanüstü gücün uzay gemisini tek başına ışıktan daha hızlı bir hızda ittiği öne sürülüyor.

Warp sürücüsü fikri ilk olarak teorik fizikçi Miguel Alcubierre tarafından ortaya atıldı.  Fikir, Einstein’ın lümen üstü yolculuğa ulaşmadaki genel görelilik teorisiyle de uyumlu. Biraz o klasik “masa örtüsü ve tabaklar” deneyini andırıyor: Uzay gemisi (tabaklar), uzay-zamanın, yani masa örtüsünün üzerine oturur. Sürücü masa örtüsünü (uzay-zamanı) çeker ve gemi (tabaklar) olduğu yere geri yerleşir.

Bu deneyden yola çıkan Alcubierre, yüksek miktarda enerji ve gerekli miktarda egzotik madde ile açığa çıkan negatif enerji odağında, uzay gemisinin bir tarafında genişleyen ve diğer tarafında daralan uzay-zamanı inceliyor. Alcubierre’nin teorisinde, uzay-zamanda bir uzay gemisinin fiziğin dışında çalışabileceği bir tür cep yaratılıyor. Egzotik madde ihtiyacının kuantum mekaniği içinde mantıksız olmadığı da vurgulanıyor.

Yön paradoksu

Alcubierre’yi engelleyen asıl paradoks, sürücü kullanıldığında bir uzay aracının yönünün keyfi olmasıdır.Bilim kurgu bu paradoksu “solucan delikleri” ile çözdü, ancak NASA, Deus Ex Machina’yı, Alpha Centauri’ye bu şekilde uçuramaz.

White, raporunda farklı bir paradigma öneriyor. Alcubierre, sürücüsünü statik bir konumdan çalışan sabit bir uzay aracı olarak tasarlamıştı. White ise bir ışık altı hız oluşturup, aracı dünyadan ayırıp hemen ardından alanı devreye alıyor. Alanın artışı, skaler bir çarpan olarak başlangıç ​​hızına etki ederek, çok daha yüksek bir görünür hız sağlıyor. Böylece uzay aracı, yön işareti olarak dönen bir başlangıç ​​noktası kullanabiliyor.

2011’de White, Alcubierre’nin modeli üzerinde bir dizi alan duyarlılığı analizi de yapmıştı. Alcubierre’nin orijinal sürücüsünün nispeten zayıf bir alan yarattığını keşfetmişti. Uzay-zamanda bir kattan itilen uçağın yan tarafında negatif vakum enerjisi açığa çıktığını da bulmuştu. Bu keşfin üzerine White, şu açıklamayı yaptı, “uzay-zamandaki baskıyı azaltabilirsiniz, böylece enerji miktarı önemli ölçüde azalır. Jüpiter’in toplam kütlesini deği metrik tonu esas alın. “

Çok yakında kanıtlanabilir

White, Warp hızının çok yakında kanıtlanabileceğini öne sürüyor. Bilim insanları, bir Alcubierre diski için gerekli olan  “negatif kütleyi” oluşturabilirlerse, dünyanın atmosferine Warp’ın küçük bir örneği bile yerleştirilebilir. Öyle ki White, “Bir Warp sürücüsü  yıldızlararası seyahatte devreye girmeden önce, gündelik hayatta karşımıza çıkabilir” diyor.

Şimdiden öne sürülen bir örnek, uzay hareketliliğinin, hız ve güvenilirlik açısından iyileşebileceğini ortaya koyuyor. Warp sürücüsünü White, “küçük bir başlangıç” olarak adlandırıyor.  White’ a göre, bilim insanları bu teknolojiyi bir yandan geliştirirken, bir yandan da  farklı kullanım biçimlerini keşfedecekler.

Kaynak: Popular Mechanics